ورود به حريم خصوصي ديگران


وقتي دو نفر در خيابان از روبه‌روي هم مي‌گذرند، نگاه بسيار گذرايي با هم رد و بدل مي‌کنند و سپس نگاه خود را برمي‌گردانند و با اجتناب از نگريستن به يکديگر از کنارهم مي‌گذرند. آن‌ها با اين کار، چيزي را به نمايش مي‌گذارند که اروينگ گافمن "بي‌اعتنايي مدني" civil inattention مي‌نامد. به گزارش (ايسنا)، در ادامه مطلب وبلاگي به نشاني http://ahmadnia.net/blog آمده است: از نظر گافمن، اين بي‌اعتنايي چيزي است که ما در موقعيت‌هاي زيادي از يکديگر انتظار داريم" (نقل از کتاب "جامعه شناسي" نوشته آنتوني گيدنز با همکاري کارن بردسال، ترجمه حسين چاوشيان، تهران نشر ني، 1386 ص 116). اين مفهوم "بي‌اعتنايي مدني" نشان‌دهنده‌ي مدنيت يا متمدن شدن آدم‌هاست. حالا چه اين آدم‌ها ساکن کشورهاي در حال توسعه باشند، چه ساکن کشورهاي توسعه يافته. چون اين روزها همه جور آدمي‌همه جاي دنيا پيدا مي‌شوند. هرچه آدم‌ها شهري‌تر مي‌شوند، رعايت نکات ظريف در ارتباط‌شان با آدم‌هاي ديگر بيش از پيش در رفتارشان متجلي مي‌شود و اين رعايت حريم ديگران يکي از مهمترين نشانه‌هايش است. شاهد هستيم که در ميان بسياري اقوام که مي‌شناسيم، فقط ايراني‌ها هستند که از روبرو شدن با هم حتي در غربت چندان دل خوشي ندارند! در محيط‌هاي شهري کوچک در سطح جامعه‌ي خودمان هم، مردم از تداوم رفتار زندگي ماقبل شهري به شکلي که تمام رفتارهاي رفت و آمدکنندگان (اعم از آشنا و غريبه) زيرنظر گرفته مي‌شود و نظارت دايمي ‌بر آمد و شد و رفتارهاي همسايگان برقرار است چندان دل خوشي ندارند. گاهي در سطح دانشگاه هم با مواردي روبه‌رو مي‌شويم که افراد اعم از استاد يا دانشجو، حريم‌هاي ديگران را به رسميت نمي‌شناسند. در کنترل رفتار خود، از کلام گرفته تا حرکات جسماني، کدهاي فرهنگي فضاي دانشگاهي را رعايت نمي‌کنند. البته کجا مي‌بايستي آموخته باشند که مثلاً در هنگام گفت‌وگوي ميان دو انسان دانشگاهي قرار نيست دشنام بر زبان رانده شود، قرار نيست تحقير صورت گيرد و قرار نيست لمس فيزيکي صورت گيرد. به همين ترتيب است در ساير مراوادت. به خودمان اجازه ندهيم بيش از حد و حدودمان علي رغم ميل و رغبت اطرافيان‌مان، وارد عرصه‌ي خصوصي و حريم ديگران شويم! اين هنر نيست، زرنگي نيست، رفتار غير متمدنانه است!




شما هم رأی دهید