در سوگ سيدمرتضي جزايري - علي‌اكبر صادقي


در سوگ سيدمرتضي جزايري - علي‌اكبر صادقي
چه دشوار است بر من كه از مرگ عزيزي بنويسم كه بيش از پنجاه و اندي سال به محبتش خو كرده بودم و از چشمه‌هاي زلا‌ل دانش و معرفتش نشئگي جان فرو مي‌نشاندم و اكنون در غم فقدانش اينگونه پريشان و آسيمه‌سر شده‌ام.باري وظيفه يافتم كه از بالا‌بلندي در سروستان حقيقت و معرفت از ابرمرد عزيز حيات خود (سيدمرتضي جزايري) بنويسم. چه نام خوش‌آهنگي كه مردم بسياري از شنيدن اين نام گره اندوه از زندگاني خود مي‌گشودند و به زندگي مادي و معنوي خويش اميدوارتر مي‌گشتند.

آخر صاحب اين نام و عنوان به يقين نسب به ارجمندترين مخلوق آفرينش يعني واپسين رسول گرامي حق محمد مصطفي صلي‌الله عليه وآله وسلم مي‌رساند. چه افتخاري كه به هر كس داده شود، سر به آسمان رفعت و عزت خواهد رساند. پس نه شگفت كه نوري دل‌افروز و مرموز پيوسته از چهره شاداب و پرطراوتش مي‌تابيد. پروردگارا! سال‌ها و بلكه عمري بود كه ديده به اين ديدار نوراني گشوده داشتيم و به هواي اين شكرستان پاكي و معرفت دلخوش بوديم و اكنون تو بفرما كه اين جماعت سوخته‌خرمن با اين غم بي‌حساب و دل‌گداز چه كنند؟خداوندا! چگونه مردي را به سايقه اتصالي كه به تو داشت از دل و جان برگزيده و خاطرخواهش بوديم و رشته محبت او به كار و بار دنيا و عقبايمان استواري بخشيده بود. و اين نه انصاف بود كه از اين دريا و گوهرهاي او به ناگاه چشم فروبنديم. همين‌جا ناگفته نگذرم سطوري كه در ارتباط با اين فقدان سهمگين بر قلم ناتوان من كه از داغ مرگ دوست ديرينه خود ناتوان‌تر هم شده است، مي‌گذرد نه به منظور معرفي اين عزيز در خاك خفته است زيرا كه ظاهر و باطن اين مرد براي ارادتمندان و يارانش چونان چراغي روشن و بي‌ابهام بود و چه حاجت كه ديگران كه از راه و رسم اين مرد گرامي بيگانه و ناآشنا هستند با قرائت اين سطور اندوهبار و ملا‌ل‌انگيز بر روح و انديشه‌شان گرد غم افشانده شود و در عين حال غيرت محبت نيز به سختي اجازه مي‌دهد كه سر دلبران در حديث ديگران باز گفته شود.آري اين نوشته غمگين از قلم مردي كه با مرگ دوست دردآشناي خود كه نيمي از زندگي و نشاط خود را به ناگاه از دست داده است، تنها به منظور مرور گزيده‌اي است بر آن روزگاران خرم كه از ياس وجودش معطر بود و انديشه‌هاي اهورايي كه تنها از ذخاير روح و روان يك مرد متفاوت مي‌تراويد كه از آن سرشار مي‌گرديديم. اما پرسشي ديگر است كه بايد اين يار سفركرده بدان پاسخ گويد تا شايد تسلا‌يي براي مهجوران حضورش باشد؛ آخر اي مرد، اي بزرگ با خود نگفتي كه با رفتن خود اين گروه دلبسته و وفادار از خيل زنان و مردان راهجو و ره‌نورد را به كه مي‌سپاري؟

مهربانا تنها اميد اين كاروان كه دست اجل آن را از راهنما و راهبرش و راه‌شناسش جدا كرده و ربوده است به خداي تو است. آري از عنايات حق نيز اميد آن داريم كه اين گروه سرگشته را كه به مسالت كسب معرفت و اخلا‌ق و انسانيت گرد شمع وجود تو پروانه‌وار مي‌گشتند، تنها رها نكند و در اين مقطع سهمگين و در اين اندوه جان‌گزا و اين فقدان تاسف‌بار همچنان دستگيرمان باشد. از خداوند رحمت و مغفرت متضرعانه مي‌خواهيم كه روان ارجمند و نوراني تو را در بهشت خوبي‌ها و پاكي‌ها منزل دهد و با خوبان و پاكان و با اجداد مطهرت محشور فرمايد كه عمري را در مهروزري بي‌ريا به ايشان گذراندي و عشق اين پاكان روزگار بر تمام ذرات هستي نازنينت حكمروايي داشت و به استناد حديث شريف اميد آن داريم كه در حشرونشرت نيز با آن ذوات نوراني قرين و همدل باشي. ‌ پروردگارا تو خود بهتر آگاهي كه چه مايه از ياران و دلسوختگان در سوگ جزايري از عمق دل با تو نجوا كرده‌اند و بر گورش به سوي قبله به تكرار گفته‌اند: خداوندا به حقيقت سوگند كه جز نكويي از اين مرد نديده‌ايم و از وجودش جز خير و نيكي انتظار نيز نمي‌رفت و هيچ‌كس از جفاي او احساس ناامني نداشت. بر روان پاك پدر و مادر اين مرد گرامي كه چنين گوهري به جامعه سپردند، آفرين و سپاس داريم. خدايشان در عليين جاي دهاد. ‌

عضو هيات علمي دانشگاه شهيد بهشتي

انتهاي خبر // روزنا - وب سايت اطلاع رساني اعتماد ملي//www.roozna.com
------------

------------
 سه شنبه 28 خرداد 1387     




شما هم رأی دهید