دو چشمم باز اما غير تاريكي نمي بينم


به گزارش ايرنا،‌ اين جا شهر در هياهوي افكار بانوي سرفراز به پيشو از نيلوفرها مي رود تا آسمان بهاريش باري ديگر عطرآگين شود. سخن كلمه ي مقدس است كه متعال والا برا شرف مخلوقات منت نهاد.حال سوگند برسخن كاري شگرف است كه آن ديگر از لطايف خلقت است كه بزرگ پروردگار درون صندوق جان پنهان مي دارد و گه گاهي از آن رونماي مي كند. سرم را نيست سامان جز تو ، اي سامان من بنشين/ حريم جان مصفا كرده ام، در جان من بنشين سخني است از نمايه هاي سپيده كاشاني كه شهرستان كاشان را اين روزها ميزبان عاشقان شعر و هنر كرده است. بانو سرور اعظم با كوچي (سپيده كاشاني) در سال 1315 در كاشان متولد و زندگي را در سايه ي عفاف و پاكدا مني گسترده مي دارد و در غالب شعر بيان مي دارد. بانوي سخنور مي گويد، من از همان كودكي با اشعار حافظ و سعدي و مولانا آشنا شدم اما اشعارحافظ بيش از همه مرا تحت تاثير قرار داد و هر بار كه در بحر آثار حافظ غرق مي شدم صدفي يا گوهري تازه به دست مي آوردم. او مي افزايد: بايد بگويم كه شعر و ادبيات، نيمي از زندگي من شد كه در تنها يي پناگاه من است. بانوي كاشاني، سرباز حماسه، اسطوره و فرياد است از انقلاب و ارزش هاي آن نيز سخن مي گويد و شعر را محدود به درون نمي كند و فراتر مي رود و پنجه بر شانه ي آفتاب مي زند و با ستارها هم خانه مي شود. معبود تويي از تو امان مي خواهم / زان چشمه سرمدي نشان مي خواهم گفتي كه شهيد ، زنده جاويد است / يارب زتو عمر جاودان مي خواهم بانوي ادب جلوه ي معاصر را لباسي از جنس ياسمن ها مي پوشاند و برحس كوير زمزمه ي شترهاي كاروان را از نوع تشنگي و آتش نمي داند بلكه كوير را به لذت سايه ي بوته هاي خشكش پاس مي دارد تا شايد پروانه ي زير آن آرام گيرد همانند نخستين مجموعه ي شعري او به نام پروانه هاي شب كه در سال 1352 به چاپ مي رسد. چهره ي ماندگار معاصر سخن از درون مايه گي هارا افسانه نمي پندارد. اندكي در ژرف نگاه او غرق مي شويم باوري از زن ايراني نمايان مي شود. بانو اعظم باكوچي در اشعار و آثارش درون مايه گي از سايه هاي تاريخ ايران را در آن زمان روشن مي كند او سخن نمي گويد، تصوير هم نمي سازد ،اما آهنگ قدمهايش در سوزش آفتاب كوير بر روي شن زار روان ماندگار مي ماند تا كتاب پروانه هاي شب او خيزش افكارش را در تكاپوي سياهي ها لرزان كند. دو چشمم باز اما غير تاريكي نمي بينم شب تاريك من بشكاف و در چشمان من بنشين . اين سروده به بهار كاشان روح مي بخشد و ميزبان همايش بزرگداشت سپيده كاشاني مي شود تا در چشمان او بنشيند و شكاف شب تاريك انديشه ي اين بانوي سخنور را در يكي از سالن هاي دانشگاه آزاد كاشان به روشني، شفاف سازد. مشاور اجرايي و برنامه ريزي مدير كل فرهنگ و ارشاد استان اصفهان، نامگذاري يكي از سالنهاي دانشگاه آزاد كاشان به نام سپيده كاشاني را يكي از محفل هاي ارزشمند اين همايش مي داند و مي گويد، بين نسل گذشته و جوان امروز زماني زيادي نگذشته اما فاصله بسيار است اگر به زندگي اين بزرگان پرداخته نشود. عباسعلي جهان باني معتقد است كه كاشان از جمله شهرهايي است كه مي تواند در عرصه كم كردن فاصله بين نسلي حرفي براي گفتن داشته باشد. به گفته وي، معرفي شاعران بزرگ اما گمنام مي تواند براي نسل جوان امروز الگويي براي ساختن باشد و به اين منظور پيش بيني شده كه در برنامه ي همايش در هنرستان دخترانه ي شهيد آويني كاشان كه در همسايه گي خانه ي سپيده كاشاني است به طور نمادين زنگ سپيده كاشاني به صدا درآيد. وي، انتخاب اين مدرسه را براي اين نماد، جنبه ي هنري بودن آن بيان داشت و افزود: دختران ايران به خصوص كاشان بايد افتخار خود بدانند كه مي توانند آنها هم روزي يكي از اين بزرگان باشند و زنجيره ي هنر را دست به دست يگديگر به حركت درآورند. گويي تحليل و نماد سازي از هنرمندان ، تاريخ و زمان نمي شناسد و هميشه تازه و باطراوت مي ماند. اما كاشان، سرزمين عشق و فرياد، امروز و فردا در همايش بزرگداشت سپيده كاشاني پيام هاي اين نامدار بزرگ را جشن مي گيرد. سرور اعظم باكوچي متخلص به سپيده كاشاني در اول مرداد ماه سال 1315در شهر كاشان در خانواده اي مذهبي و اهل ادب و عرفان به دنيا آمد و در بيست و يكم بهمن سال 1371در شهر لندن انگلستان به علت بيماري دار فاني را وداع گفت. گزارش از: زهرا جلوداريان 1724




شما هم رأی دهید