در داووس چه مي گذرد؟


مجمع جهاني اقتصاد در هفته پاياني ژانويه هر سال در تفرجگاه زمستاني داووس، ميزبان بسياري از رهبران سياسي و نخبگان اقتصادي و تجاري كشورهاي مختلف جهان است، اجلاسي كه هر دوره برگزاري آن با مخالفت بسياري از جنبش هاي ضد جهاني سازي روبرو مي شود. جنبش هايي كه داووس را نماد سرمايه داري جهاني مي دانند كه موجبات افزايش روزافزون فقر و بي عدالتي در جهان را فراهم نموده است. اجلاس مجمع اقتصاد جهاني(world economic forum) كه تحت تاثير نام محل برگزاري به نام اجلاس داووس(Davos) مشهور شده است، امسال با شعار قواعد مشترك براي مواجهه با واقعيت هاي جديد در جهان در حالي گشايش يافت كه برخلاف سال‌هاي گذشته، از هيچ يك از مقام‌هاي ايراني براي شركت در اين اجلاس، دعوت به عمل نيامده‌است. در ميان شركت كنندگان در اجلاس امسال داووس، نام شخصيت هايي مانند فيليپه كالدرون رئيس جمهور مكزيك، ديويد كامرون نخست وزير انگليس، آنگلا مركل صدر اعظم آلمان و نيكولا ساركوزي رئيس جمهور فرانسه و نمايندگان بيست كشور صنعتي جهان موسوم به جي بيست، به چشم مي خورند. قرار است جاكوب زوما و سوسيلو بامبونگ يودهويونو روساي جمهور آفريقاي جنوبي و اندونزي و نيز هرمان ون رامپوي رئيس شواري اروپا نيز در نشست جهاني اقتصاد در داووس سوئيس شركت كنند. به گفته حاميان اين بنياد، مجمع جهاني اقتصاد مكاني ايده‌آل براي گفتمان و مباحثه درباره مهمترين مسائل و مشكلات اقتصادي و اجتماعي زمين است، زيرا نمايندگان قوي‌ترين سازمان‌هاي اقتصادي و بانفوذترين نهادهاي سياسي جهان در اجلاس آن شركت مي‌كنند؛ متفكران به طرح ايده‌هاي خود مي‌پردازند و فضاي عموماً غيررسمي اجلاس، بحث‌هاي گسترده و بي‌پرده‌اي را موجب مي‌شود. در حالي كه رهبران سياسي و تجار موفق، عمده شركت‌كنندگان داووس را تشكيل مي‌دهند، رهبران سازمان‌هاي غيردولتي و بين‌المللي همچون عفو بين‌الملل، مؤسسه شفافيت بين‌المللي و نهادهاي مختلف سازمان ملل متحد نيز حضور فعالي در اجلاس دارند. تحليلگران معتقدند نشست جهاني اقتصاد در داووس سوئيس امسال در حالي با حضور دو هزار و پانصد تن از سران سياسي و اقتصادي بين المللي، برگزار مي شود كه نگراني هاي اقتصادي زيادي از جمله نفوذ فزاينده اقتصادي و سياسي چين و بحران بدهي هاي كشورهاي اروپايي، بر اين نشست، سايه افكنده است. شركت‌كنندگان اجلاس داووس موضوعاتي چون بدهي دولت هاي اروپايي، افزايش تورم، ترس از جنگ ارزي، افزايش فزاينده قيمت مواد غذايي و مشكلات متعدد در سيستم مالي جهان را مورد بررسي قرار مي‌دهند. سايت دويچه وله مهم‌ترين موضوع‌هاي مطرح در اين نشست را براساس نتايج پژوهش هاي يك هيات كارشناسي بروز بحران‌هاي اقتصادي، تغييرات آب‌وهوايي و بي‌ثباتي قيمت مواد انرژي‌زا اعلام كرد. ** تاريخچه شكل گيري داووس مجمع جهاني اقتصاد براي اولين بار در ژانويه سال 1971 ميلادي و در شهر داووس سوييس راه اندازي شد. در اين زمان يك گروه از رهبران تجاري تحت نظارت كميسيون اقتصادي اروپا و اتحاديه صنعتي اروپا با يكديگر ديدار كردند. در آغاز، جلسات داووس روي چگونگي برقراري رابطه اقتصادي كارآمد بين شركت هاي اروپايي و آمريكايي متمركز بود. كلاس شواب آلماني در ابتدا رياست اين مجمع را بر عهده داشته و موضوع مديريت مشاركتي را در جلسات آغازين اين اجلاس مطرح كرد و به توسعه آن در سطح اجلاس داووس پرداخت. اما از سال 1973 ميلادي اين اجلاس به سمت جهاني شدن پيش رفت. حوادثي همچون فروپاشي مكانيزم نرخ تبادل ارز ثابت برتون وودز(Bretton woods) و آغاز جنگ اعراب و اسراييلي در فلسطين كه در سال 1973 ميلادي اتفاق افتاد موجب تغيير جهت گيري داووس از مسايل اروپايي به سمت مسايل جهاني شد و مركز توجه اجلاس داووس را از حوزه مديريتي به سمت مسايل اقتصادي و اجتماعي تغيير داد. در سال 1988 ميلادي اولين بيانيه اجلاس داووس ارايه شد و در همين سال تركيه و يونان كه سال ها در گير جنگ بودند توافق نامه صلح را امضا كردند و به درگيري ها پايان دادند. در سال 1989 ميلادي كشورهاي كره شمالي و كره جنوبي در جريان اولين دوره حضور در داووس در سطح وزرا به درگيري هاي خود پايان دادند. مذاكره تشكيل يك كشور يكپارچه آلمان با تلفيق دو كشور آلمان غربي و شرقي از ديگر فعاليت هاي سياسي مهمي بود كه در اجلاس سالانه داووس انجام شد. اين مثال ها نشان مي دهد كه كاركرد سياسي اين اجلاس پررنگ تر از ن است كه ادعا مي شود. **واقعيت چيست؟ -------------------- اگر چه در نگاه اول دستاوردهاي داووس براي كشورهاي جهان مثبت به نظر مي رسد ولي بسياري از تحليگران از عملكرد اين اجلاس راضي نبوده و از آن انتقاد مي كنند. به اعتقاد منتقدان اجلاس داووس، مجمع جهاني اقتصاد در واقع امر، يك مجمع تجاري است كه مرفه‌ترين تجار به راحتي مي‌توانند درباره معاملات خود با يكديگر به بحث و گفت‌وگو بنشينند و با رهبران سياسي پرنفوذ جهان به لابي بپردازند و بدون شك منفعت‌طلبي هدف نخست چنين اجلاسي خواهد بود و نه حل معضلات اقتصادي همچون فقر در سراسر جهان. همچنين، داووس از اينكه محل امني براي تبليغ و ترويج سياست نوع دموكراسي و مركزي براي ترغيب تصميم‌گيري‌هاي غير‌شفاف و محرمانه تبديل شده است نيز مورد انتقاد قرار گرفته است. از ديگر انتقادات وارد شده به اين بنياد آن است كه با وجود تبليغات فراوان درباره فراگير بودن اين بنياد، اعضاي هيات رئيسه آن عمدتاً آمريكايي، اروپايي و يا از كشورهاي صنعتي آسيا هستند و عمده حاضران در اجلاس را نيز نمايندگان اين بخش‌هاي توسعه‌يافته دنيا تشكيل مي‌دهند كه تنها نماينده قسمت اندكي از مردم جهان هستند. همچنين، معمولاً مديران شركت‌هايي به اجلاس داووس دعوت مي‌شوند كه درآمد سالانه بالاي يك ميليارد دلار داشته باشند و بديهي است كه شركت‌هاي كشورهاي فقير و در حال توسعه دنيا (‌اگر دعوت شوند) همواره در اجلاس داووس در اقليت قرار مي‌گيرند. **چرا ايران به اجلاس داووس دعوت نشد؟ امسال ايران غايب اجلاس مجمع جهاني اقتصاد (داووس) است و هيچ يك از مقامات ايراني در اجلاس مجمع جهاني اقتصاد شركت نمي كنند. در حالي كه از كشورهاي همسايه ايران در منطقه خليج فارس دعوت شده و از هركشور چندين نماينده در اين اجلاس حضور دارند. اگر چه از نظر برخي رسانه هاي داخلي علت واقعي عدم دعوت ايران هنوز مشخص نشده است و ظاهرا به اين دليل بوده كه ايران چندان ارتباطي با محور بحث هاي اين نشست كه همان بحران سال هاي 2008 و 2009 و تاثير آن بر كشورهاي گروه 20 است ندارد، اما كارشناسان مسايل اقتصادي و سياسي معتقدند كه مسايل سياسي و ادامه روند تقابل با ايران در اين امر دخيل بوده است. اين اتفاق با توجه به وزن اقتصادي ايران كه قابل توجه است قابل توجيه نيست. راديو فردا به در يك گفت و گو علت عدم دعوت از مقام هاي جمهوري اسلامي ايران را رويدادهاي مربوط به شدت گرفتن مجازات‌هاي اقتصادي عليه ايران و انزواي بين‌المللي ايران اعلام كرد. بنابر اين اداره كنندگان اين اجلاس كشورهاي قدرتمند هستند. اين پايگاه اطلاع رساني مي افزايد: عدم دعوت ايران به خودي خود تاثيري بر مسائل اقتصادي ايران ندارد، چون كه در اين نشست تصميم‌گيري نمي‌شود. دويچه وله به نقل از علي محجوبي، رئيس دفتر كلاوديا روت، نماينده حزب سبزها در پارلمان آلمان، حزبي كه وابستگي آشكاري به محافل صهيونيستي دارد، مي نويسد: اين يكي از مثبت‌ترين تحريم‌هايي ا‌ست كه جامعه جهاني به آن دست زده و اكثر مدافعان حقوق بشر اين را يك گام بسيار مثبت ارزيابي مي‌كنند. به‌ويژه اين‌كه اين افرادي كه ناقضان حقوق بشر هستند، به طور مشخص با نام در جامعه جهاني مطرح مي‌شوند. به طور كلي مي توان گفت كه داووس داراي دو پرده متفاوت است. در قسمت آشكار آن يك نمايش از مردم دنيا با رنگ هاي مختلف ارائه مي شود و در قسمت پنهان آن شركت هاي چندمليتي و كارتل هاي اقتصادي، بدون توجه به منافع كشورهاي ضعيف براي حداكثر كردن منافع خود برنامه ريزي مي كنند. پژوهش 1673**9123




شما هم رأی دهید