مردمان با رزمايش وحدت و توحيد، عدالت محورى را فرياد مى زنند




يادداشت سخنگوي دولت درباره سفرهاي استاني؛ "سفرهاى عدالت و پيشرفت"  سخنگوي دولت معتقد است: طرح دولت پويا و سيار، از طريق سفرهاي استاني پاسخي به نياز جامعه است و اجراي فرمان اميرمومنان در گستره ارتباط با مردمان، برقراري عدالت و عدم غفلت از شرايط عمومي ‌زندگي مردم با اين روش قابل تحقق خواهد بود.      در يادداشت غلامحسين الهام سخنگوي دولت درباره سفرهاي استاني دولت نهم آمده است: "با مردم فروتن باش، نرم خو و مهربان باش، گشاده رو و خندان باش، در نگاه هايت و در نيم نگاه و خيره شدن به مردم به تساوى رفتار کن تا بزرگان در ستمکارى تو طمع نکنند و ناتوان ها از عدالت تو مأيوس نگردند."   (نهج البلاغه-نامه 27 خطاب به محمدبن ابى بکر)   «بخشى از وقت خود را به کسانى اختصاص ده که به تو نياز دارند تا شخصاً به امور آنان رسيدگى کنى، و در مجلس عمومى با آنان بنشين و در برابر خدايى که تو را آفريده فروتن باش و سربازان و ياران و نگهبانان خود را از سر راهشان دور کن تا سخنگوى آنان بدون اضطراب در سخن گفتن، با تو گفت وگو کند. من از رسول خدا(ص) بارها شنيدم که مى فرمود: ملتى که حق ناتوان را از ثروتمندان، بى اضطراب و بهانه اى باز نستاند، رستگار نخواهد شد.»   آنچه ذکر شد بخشى از آموزه هاى معلم بى همتاى عدالت و حاکم بى همانند اين عرصه اميرمؤمنان(ع) خطاب به همه کارگزاران حکومتى در همه زمانها و مکانها است.   حاکم چگونه مى تواند در دسترس باشد تا مردمان به راحتى با او سخن بگويند و امور خرد مردم او را از برنامه هاى کلان باز ندارد و امور کلان کشور او را از مشکلات مردم دور نکند؛ در جامعه گسترده امروز، اين مهم چگونه قابل تحقق است.   طرح دولت پويا و سيار، از طريق سفرهاى استانى پاسخى به اين نياز جامع است و اجراى فرمان اميرمؤمنان(ع) در گستره ارتباط با مردمان، برقرارى عدالت و عدم غفلت از شرايط عمومى زندگى مردم با اين روش قابل تحقق خواهد بود.   به فرازى ديگر از سخنان مولا توجه کنيم، اين فراز عمق استخوان کارگزار اسلامى را مى سوزاند : «من اگر مى خواستم، مى توانستم از عسل پاک و از مغز گندم و بافته هاى ابريشم براى خود غذا و لباس فراهم آورم اما هيهات که هواى نفس بر من چيره گردد و حرص و طمع مرا وا دارد که طعام هاى لذيذ برگزينم در حالى که در «حجاز» يا «يمامه» کسى باشد که به قرص نانى نرسد و يا هرگز شکمى سير نخورد، يا من سير بخوابم و پيرامونم شکم هايى که از گرسنگى به پشت چسبيده و جگرهاى سوخته وجود داشته باشد. يا چنان باشم که شاعر گفت: اين درد تو را بس که شب را با شکم سير بخوابى و در اطراف تو شکم هايى گرسنه و به پشت چسبيده باشند» (نامه 45 نهج البلاغه)   تا زمانى که اين نوع احساس مسئوليت و دردمندى حاصل نشود و در واقع چنين مسئوليتى به عمق باور حاکمان نفوذ نکند، توفيق اين نوع خدمت و رفتار حاصل نخواهد شد. اگرچه رسيدن به چنين کمالى در رسيدگى به امور مردم و انسان دوستى و توجه به کرامت آدميان جز از انسانى همچون حضرت على(ع) ساخته نيست، لکن چنانچه خود فرموده اند، بايد با تقوا و پرهيزکارى و تلاش فراوان و پاکدامنى و درستى او را يارى کرد؛ يعنى تا آنجا که مى توانيم، بکوشيم. اگر بمانيم تا مردمان از پس لايه هاى فراوان و حلقه هاى تودرتوى حفاظت و بوروکراسى حاکمان ناديدنى، دستشان به رئيس جمهور برسد، نتيجه آن چه بسا مشکلات بسيارى است که پى در پى گريبان همه را خواهد گرفت و فجايع جديدترى نيز پديد خواهد آورد. بايد دژ ديوان سالارى را در هم شکست و از وراى حلقه حفاظت، مردم را در آغوش گرفت و از پس گزارشات نقاشى شده و طراحى شده، حقايق را با چشم سر مشاهده کرد و با گوش مستقيم، حرفها، دردها، گله ها و همدلى ها و هم پيمانى ها را شنيد.سفر استانى بستر تحقق اين امکان است که اينک به «شدن» تبديل گرديده است.   در اين سفرها؛ - خدمتگزارى به باور مسئولان نشسته است.   - واقعيت ها خود را بى پرده نشان داده اند.   - توقع ها، گله ها و دردها سر باز کرده اند.   - دولتمردان با ارحام خود که ملت اند، «صله» آغاز کرده اند.   - همه گروه ها فرصت يافته اند که بى پرده و بى واسطه با رئيس جمهور سخن بگويند؛ صريح، شفاف، گاهى تند، بى لکنت و بى نگرانى.  - کودکان، نوجوانان و جوانان، در فرصت هاى برآمده از اين سفرها، حرف، پيام، علاقه و عشق و نفرت خود را بازگو کنند.   - زيبايى وحدت ملى متجلى مى شود.   - مواضع مردم در مورد مسائل ملى و جهانى ابراز مى شود.  - مردمان با رزمايش وحدت و توحيد، عدالت محورى را فرياد مى زنند.   - هميشه و در همه وقت خود را در خانه ملت و بر خوان گسترده نعمت رحمانى بر کشور احساس مى کنند.   - فريب ها و حيله ها و احساس تبعيض و نابرابرى ها فروريخته مى شود.  - توانمندى کارگزاران با محک خدمت نقادى مى شود.  - اشرافيت رنگ ببازد و طبقه ممتاز اگر شکل گرفته فرو بريزد و يا هرگز شکل نگيرد.  - استعدادها و لياقت ها شناسايى و شکوفا شوند.  - مردم سالارى در بستر دين و انقلاب متجلى شود.  - کشور يکپارچه آباد مى گردد.  - اصل 48 قانون اساسى به تحقق مى نشيند که: «در بهره بردارى از منابع طبيعى و استفاده از درآمدهاى ملى در سطح استان ها و توزيع فعاليت هاى اقتصادى ميان استان ها و مناطق کشور بايد تبعيض در کار نباشد. به طوريکه هر منطقه به فراخور نيازها و استعداد رشد خود سرمايه و امکانات لازم را در دسترس داشته باشد.»   - و آمايش سرزمينى در عمل و نظر محقق مى گردد.   لذا ابتکار محمود احمدى نژاد رئيس جمهور دولت اسلامى که دولتش را با سفرهاى استانى از رکود و ايستايى در مرکز، پويا، سيار و متحرک کرد، نه تنها گام بلندى در شکوفايى استعدادهاى طبيعى و انسانى استانها و شهرها بود بلکه تأثير بلندترى در اصلاح روابط و مناسبات انسانى بين مردم و حکومت ايجاد کرد و مسير اجراى عدالت را در عرصه پيشرفت فراگير کشور هموار نمود.   اگر چه برخى منتقدان اين اقدام بديع و نو را موجب افزايش مطالبات مردم و توقعات آنان مى خوانند ولى در اين عرصه نيز دو سخن وجود دارد:   يکم - اگر مطالبات به حق و مشروع است و در واقع حقوق آنان است، يک ملت زنده هميشه بايد حقوق خود را مطالبه کند و جرأت مطالبه حقوق امرى ارزنده و مستحسن است، آموزه حکومت دينى است و کارگزاران حکومت به طور طبيعى خود را به پاسخگويى به اين حقوق ملزم و ملتزم خواهند دانست.   دوم - اگر مطالبات فراتر از مقدورات است، اين انتقاد از سر بد بينى است. ملت ايران، بزرگ و شريف است، منصف و سازگار است، پرکار و ايثارگر است و همه اين ظرفيت خود را در ارتباط با دولت اسلامى و مورد اعتماد خود بروز مى دهد. اگر امرى نشدنى است به صراحت به آنان بايد گفت. اگر ما صادق باشيم و در خدمت به آنان راسخ، سخنان را باور خواهند کرد و به کمک ما خواهند شتافت چنانکه امير به ما آموخته است: «گمان ها و سوءظن ها با گفتن حقايق رفع خواهد شد.»   بايد عزمى راسخ و کلامى صادق با مردم داشته باشيم و از مطالبات به حق نهراسيم و نگران افزون خواهى و مطالبات غير مقدور نباشيم.   ملت، حکومت را از آن خود و متعلق به خود مى داند و کارگزاران را عامل و وکيل خود مى شناسد، آنان را تنها نمى گذارد و هيچ کارگزارى بى کمک ملت به هيچ امرى توفيق نمى يابد. هر حاکم قطره است و ملت دريا. به درياى بيکرانه ملت بايد خود را سپرد و پايدار و جاودانه کرد.   هرگز نميرد آنکه دلش زنده شد به عشق ثبت است بر جريده عالم دوام ما"





شما هم رأی دهید