تبلیغات
   احادیث و روایات:  امام موسی کاظم (ع):کم گویی ، حکمت بزرگی است ، بر شما باد به خموشی که آسایش نیکو و سبکباری و سبب تخفی...   [کلیک]


تبلیغات







ورود


آمار وبسایت

  کاربران آنلاین : 143
  تعداد کل بازدیدها : 27825353



اوقات شرعی














تبلیغات



اضافه به علاقمنديها ارسال اين مطلب به دوستان آرشيو تمام مطالب


فرنگی صورت و زلیخا طلعت اینجا بسیار است


وبلاگ  - رسول جعفریان، نویسنده و محقق تاریخ در مطلب جدید خود سفرنامه یک ایرانی در عصر محمدعلی پاشا به شام و مصر را بررسی کرده است. جعفریان درباره نویسنده سفرنامه گفته است : "مؤلف را نمی‌شناسیم، از تحصیلاتش آگاهی نداریم، حتی شهر و دیار او را هم نمی‌دانیم. تنها اشارات مبهمی دارد که بر اساس آنها می‌توان گفت، وی از حجاج عجمی بوده، از تبریز و خوی گذشته و به عثمانی رفته و از آنجا به حلب و شام و سپس بیت المقدس و مصر. چند بار از ایران یاد کرده و یک بار هم از طهران. این مسافر، بنای حج داشته و قرار بوده است همراه دوستان و همراهان از شام به حج برود. معلوم نیست به چه دلیل، که علی القاعده باید دلایل ناامنی و آشوبهای ناشی از نبردهای ابراهیم پاشا با نیروهای عثمانی باشد، نتوانسته است به حج برود. این امر سبب شده است تا ماه ها در شام و بیت المقدس و مصر بسر برده و جسته گریخته این سفرنامه را بنویسد." وی درباره زمان و نثر سفرنامه نوشته است : "طبق اشاره های نویسنده باید این سفرنامه در اواخر عمر محمد علی پاشا و پیش از مرگ ابراهیم پاشا (1848) در سال 1256 ق نوشته شده باشد. نثر کتاب با توجه به مشخصات زمانی آن از یک طرف و ناآشنایی مؤلف، نثری آشفته و درهم ریخته است، البته نه آن گونه که نتوان از آن استفاده کرد. در باره شیوه املایی موجود در این کتاب دو نکته را باید یادآور شد: 1) نکته اوّل اغلاط عجیب و گسترده‌ است که در این متن وجود دارد. این اغلاط به حدی گسترده و شگفت است که بعید است در متن دیگری تا این حد وجود داشته باشد. برخی از موارد عبارتند از: «بعضی»‌ به صورت «بعزی»‌ و نیز «بعظی» یا نگارش «ایران» به صورت «عیران»‌، «قیر» به جای «غیر»، «هیران» به جای «حیران»، «هساب» به جای «حساب»... ما در این نوشته، عینا آن اغلاط را حفظ کردیم. 2) نکته دوم نگارش برخی از کلمات و بویژه افعال، بر اساس تلفظ شفاهی است. برخی از نمونه ها عبارتند از: «گفدم»‌ به جای «گفتم»، «نوشده» به جای «نوشته»، «خاهد»‌ به جای «خواهد» «واسده» به معنای «ایستاده»، «میخاسد» به جای «می‌خواست» ... به طور قطع از این زاویه با متن تازه‌ای روبرو هستیم و می‌توانیم روی آن تحقیق ویژه‌ای داشته باشیم. " جعفریان درباره ارزش تاریخی این سفرنامه اظهار کرده است : " همین که از سال 1256 گزارشی ولو ناقص از شام و بیت المقدس و بویژه مصر در اختیار داریم باید خوشحال باشیم. این متن از دو حیث برای ما جالب است. یکی این که روایتی ایرانی است، یک ایرانی به چشم ایرانی به مسائل مهمی تمدنی و سیاسی آن دیار نگریسته و حاصل برداشت خود را گرچه به صورت عوامانه گزارش کرده است. نکته دوم آن است که این گزارش، یک گزارش سیاسی صرف نیست، بلکه جنبه تمدنی آن جالب است. همه آگاهیم که محمدعلی پاشا بانی مصر جدید و نو است و اصلاحات وی در مصر زبانزد تمامی تواریخ متأخر. وی برای نخستین بار به مسأله بی حجابی زنان فرنگی موجود در مصر توجه کرده و از این بابت و نیز زیبایی خداداد این زنان اظهار شگفتی کرده است. «روزی دو دختر فرنگی دیدم که مسل آفتاب می‌درخشید و بسان ماه حرم بود و چه سروقدش و چه آهو میخرامید. زنان فرنگی بی حجاب ظاهر می‌شوند و قاعده زنهای فرنگی این است که چادر بسر نمیگزارند و رو نمیگیرند. بلی مصر است. فرنگی صورت و زلیخا طلعت بسیار است که وصف ممکن نیست. مقصود بصنعت خداوند است که چه صورتها و چه چیزها آفرید. دنیا بر ایشان تمام است تمام. بر دین و مذهب ایشان لعنتی». " وی پس از ارائه این توضیحان متن سفرنامه را در مطلب خود آورده است. متن کامل سفرنامه این ایرانی به سرزمین شام و مصر را در اینجا بخوانید.




شما هم رأی دهید 


[ارسال شده از: خبر آنلاین]
[مشاهده در : www.khabaronline.ir]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 21]

اضافه شدن مطلب/حذف مطلب



برچسب های کاربران:


صفحات پیشنهادی



گوناگون

پربازديدترين ها
 
مطالب پیشین




صفحه اول | تمام مطالب | ارتباط با ما
1390© تمامی حقوق این سایت متعلق به سایت واضح می باشد.
سایت واضح آرشیو وب فارسی می باشد و هیچ یک از مطالب درج شده را تایید یا رد نمی کند و مسئولیت استفاده از آنها بر عهده صاحب اثر و کاربران سایت می باشد